معرفی مریم نخودی و خواص درمانی آن - وبلاگ معماری

به گزارش وبلاگ معماری، مریم نخودی گونه های مختلفی دارد که اسامی علمی و انگلیسی آنها با هم فرق دارد و مترادف های زیادی هم دارد. در این جا به نام علمی و مشخصات مربوط به یک نوع مریم نخودی که خواص دارویی داشته

نویسنده: صمصام صانعی

مریم نخودی گونه های مختلفی دارد که اسامی علمی و انگلیسی آنها با هم فرق دارد و مترادف های زیادی هم دارد. در این جا به نام علمی و مشخصات مربوط به یک نوع مریم نخودی که خواص دارویی داشته و در طب سنتی هم کاربرد دارد اشاره شده است.

نام علمی:

Teucrium scordioider Schreb، نام فرانسه Germandree aquatique و نام انگلیسی آن Water germander می باشد. نام های دیگر آن به فارسی، عربی و در کتب طب سنتی، مریم نخودی، اربه و گل خنو نامیده شده است. اغلب در نواحی مدیترانه ای، شمال آفریقا، جنوب غرب آسیا و در ایران بیشتر در نواحی پست تا ارتفاعات کوهستانی از قبیل دامنه های البرز، کرج، آذربایجان، اراک، شوش و خرم آباد انتشار دارد.

تیره گیاه:

نعناع Labiatae

نوع گیاه:

بوته

مشخصات ظاهری:

گیاهی است پایا و کرکدار به ارتفاع حدود 30 سانتی متر و برگ های آن کوچک، دندانه دار، بدون دمبرگ و تخم مرغی شکل می باشند. گل هایش کمی معطر و به رنگ های سفید، قرمز و یا ارغوانی روشن هستند.

طبیعت:

طبق نظر حکمای طب سنتی طبیعت آن گرم و خشک است.

رویش جغرافیایی:

اغلب در نواحی مدیترانه ای، شمال آفریقا، جنوب غرب آسیا و در ایران بیشتر در نواحی پست تا ارتفاعات کوهستانی از قبیل دامنه های البرز، کرج، آذربایجان، اراک، شوش و خرم آباد انتشار دارد.

ترکیبات شیمیایی و مواد موجود در مریم نخودی:

توکریورزین، اسکوتل لارین، کولین، تانن، روغن فرار، مواد تلخ و فلاونوئید، در آن تشخیص داده شده است.

بخش مورد استفاده:

اندام هوایی گیاه

نحوه مصرف:

طبق دستور پزشک

بیشتر بخوانید: 11 گیاه دارویی که قند را پایین می آورند

خواص درمانی:

کاهنده اوره و قند خون و ضد اسکوربوت، خلط آور و ضد تب، ضد نفخ و هضم کننده غذا، تسکین دهنده سرفه های مقاوم و رفع کننده نفس تنگی، خون ساز و ضد یرقان سودایی، ضد استسقاء و رفع کننده ترشحات سفید زنانه، ضد التهاب و سرباز کننده کورک و دمل ها، التیام بخش زخم ها و ضد لک و برص، آرام بخش و ضد افسردگی، اشتهاآور و مقوی معده، قاعده آور و کاهنده ورم کلیه ها، تقویت کننده عمومی بدن و استحکام بخش لثه ها می باشد. ضمناً برای تشنج، آبریزش چشم، روماتیسم، برونشیت مزمن، عرق شبانه، گلودرد و بواسیر هم مفید است.

منبع مقاله :

صانعی، صمصام؛ (1395)، طبّ الصمصام -آشنایی با بیش از 400 نوع از گیاهان دارویی- (جلد دوم)، تهران: انتشارات حافظ نوین، چاپ اول.

منبع: راسخون